Nieuws
 


Bedevaart naar Maria

terug   

Symbolen helpen om het leven aan te kunnen

In mijn werk als diaken/pastor kom ik vaak op bezoek bij een van onze parochianen in wiens leven symboolhandelingen een grote plaats innemen. Zo heeft zij bv. 6 kleine stenen vogeltjes op een rijtje voor een raam staan. Die vogeltjes staan gelijk aan het aantal kinderen die ze heeft. Wanneer er iets is met een van de kinderen, bv. een operatie, een sollicitatie of een ander bijzonder moment plaats ze het vogeltje, dat symbool staat voor het betreffende kind, op haar tafeltje waaraan ze vaak hele dagen zit te lezen. Het “kind” is dan dicht bij haar en via dat vogeltje voelt ze zich verbonden.
In de adventstijd maakt ze op datzelfde tafeltje een kleine adventkrans en steeds als ik op bezoek kom ben ik benieuwd wat er nu weer op dat voor haar kleine altaartje staat.

Twee weken terug trof ik haar aan met tranen in haar ogen. Ze vertelde dat ze de zondag daarop op bezoek zou gaan bij haar eerste achterkleinkind. Op mijn vraag of ze daar verdrietig om was zei ze: “Nee, natuurlijk niet, het zou me blij moeten maken. Gisteren echter kwam mijn zoon vertellen dat zijn dochter van 19 jaar thuis gekomen was met de mededeling dat ze in verwachting was. Ze wil echter het kind niet en laat abortus plegen. En daarom ben ik nu zo verdrietig. Mijn ene kleinkind is dolgelukkig omdat ze moeder is geworden en mijn andere kleinkind besluit in dezelfde week tot een abortus.” We hebben daar toen erg lang over gepraat waarbij ze aangaf de beslissing van haar kleinkind te respecteren. Ze had haar laten weten dat oma er altijd voor haar zou zijn, net als in het verleden. Vorig jaar overleed namelijk de moeder van dit kleinkind, haar schoondochter, en toen heeft ze zich een kei van een oma getoond.

Toen ik er gisteren weer op bezoek ging stond er op haar “altaartje” een steel van een roos zonder bloem. Benieuwd naar wat de symbolische betekenis hiervan was vroeg ik haar waarom die bloemloze steel daar zo stond. Ze vertelde: “Vandaag gaat mijn kleinkind naar de abortuskliniek en toen ik vanmorgen uit bed kwam lag de roos, los van de steel, op het tafeltje. Voor mij had dit een symbolische betekenis. Los van de bron waaruit het leven komt lag de bloem daar. De knop, die nog maar nauwelijks open was, zal nooit zijn bloemenpracht kunnen laten zien.” Zo voelde voor haar ook de beslissing van haar kleinkind. Op mijn vraag waar ze de bloemknop gelaten had zei ze: “Ik ben vanmorgen nadat ik de losse bloemknop gevonden had, buiten op het grasveld gaan staan. Ik heb de bloemknop uit elkaar gehaald en de bloemblaadjes een voor een weg laten waaien op de wind. Zo heb ik afscheid genomen van mijn achterkleinkind dat ik nooit zal zien.”

Het is en blijft een uniek en bijzonder mens, deze wijze oude vrouw, in wiens leven symbolen een grote rol spelen. Zij kan door het gebruik daarvan het leven op een zeer aparte wijze aan.

Diaken Jan van Steenoven.

Geplaatst op: Dinsdag, 4 Oktober 2011